facebooktwitteryoutube

ΕΚΔΡΟΜΗ ΚΑΡΥΤΑΙΝΑ

Jan 25th - All Day

ΕΠΙΚΟΥΡΙΟΣ ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ- ΑΝΔΡΙΤΣΑΙΝΑ- ΚΑΡΥΤΑΙΑΝΑ- ΑΡΧΑΙΑ ΦΙΓΑΛΕΙΑ

ΣΑΒΒΑΤΟ 25 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

Αναχώρηση από το Δημαρχείο Ηλιούπολης  στις 7.00 π.μ . Άφιξη στην Ανδρίτσαινα  στις 11.00 . Γνωριμία με την κωμόπολη, ( επίσκεψη στην βιβλιοθήκη και το λαογραφικό μουσείο)

 .png

 Κατόπιν θα συναντήσουμε την ξεναγό θα επισκεφθούμε τον ναό  του Επικούριου Απολλώνα .Ξενάγηση και παρατήρηση του χώρου και του τοπίου περίπου μια ώρα.

 

81060-epiketva01.jpg

Στην συνέχεια θα πεζοπορήσει η πρώτη ομάδα, μέχρι την αρχαία Φιγαλεία Ω.Π 3  Μ.Δ 10 χιλιομ.

 .jpg

 Όσοι δεν θέλουν να περπατήσουν θα πάνε στην Αρχαία Φιγαλεία με το πούλμαν ή μπορούν να περπατήσουν λιγότερο.  Εκεί θα έχουμε επίσης  μια σύντομη  ξενάγηση, θα επισκεφθούμε την αρχαία Κρήνη, του 4ου αιώνα π.χ., και θα περπατήσουμε μέχρι τον καταρράκτη Άσπρο Νερό της Νέδας. Ο καταρράκτης 60 μέτρων στην συμβολή του παραπόταμου Λύμαξ  με τη  Νέδα, αφρίζει και ασπρίζει εξ ου και το όνομά του. Το θέαμα είναι καταπληκτικό και το σημείο είναι προσβάσιμο  από όλους. (Περίπου 800 μέτρα από την Κρήνη).  Επιστρέφοντας παίρνουμε το πούλμαν και πάμε προς την Καρύταινα για φαγητό και τακτοποίηση στο ξενοδοχείο.

 ΚΥΡΙΑΚΗ 26 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

Την Κυριακή μετα το πρωινό θα επισκεφθούμε το κάστρο της Καρύταινας, με τον πύργο,  15ος αιώνας, την εκκλησία Ζωοδόχου Πηγής,( 16ος αιώνας), το τριώροφο κοδωνοστάσιο του ναού (14ου αιώνας) και άλλες εκκλησίες. Στην κορυφή της νότιας πλευράς του λόφου βρίσκεται η Παναγιά στο Κάστρο,( η εκκλησία του Κολοκοτρώνη) .Στην είσοδο του χωριού υπάρχει θολωτή πηγή που φέρει την χρονολογία 1922.

 .jpg

Στην συνέχεια θα πάμε στην Αρχαία Γόρτυνα και θα πεζοπορήσουμε μέχρι την Γέφυρα του Ατσιχόλου-Καρύταινας. Ω.Π 3.30 Μ.Δ  8 χιλ.

 _.jpg

Είναι ήπια και μπορούν να πάρουν μέρος όλοι. Είναι πανέμορφη δίπλα στον Λούσιο ποταμό. Όσοι επιθυμούν μπορεί να κάνουν την μισή διαδρομή, σε ένα σημείο θα τους περιμένει το πούλμαν . Με το τέλος της πεζοπορίας και μετά το φαγητό θα πάρουμε τον δρόμο της επιστροφής.

 Αρχηγός Χειμωνάκη Αναστασία 6983710097

Δηλώσεις συμμετοχής  2105224924-6957818001 -6936732069

Προκαταβολή 30  ευρώ στο λογαριασμό του συλλόγου  στην τράπεζα Πειραιώς  αριθ.  5066-070982-560   IBAN GR 40 0172 0660 0050 6607 0982-560  μέχρι τις  20-1-2020

Κόστος εκδρομής :95  ευρώ τα μέλη, 105 ευρώ τα μη μέλη σε δίκλινο δωμάτιο

Διαφορά μονόκλινου 15 ευρώ  Στην τιμή περιλαμβάνονται:

Διαμονή στο ξενοδοχείο  ΠΕΛΑΣΓΟΣ 2 αστέρων με πρωινό και δείπνο.

Μετακινήσεις με το πούλμαν  Ξενάγηση στον Ναό και την Αρχαία Φυγαλεία.

Δεν περιλαμβάνει: Είσοδοι σε μουσεία.

ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ

Ορειβατικά μποτάκια- παγούρι με νερό, μπατόν, σκούφος ή καπέλο, γάντια, γυαλιά ηλίου, αδιάβροχο, δεύτερη αλλαξιά.

Ο αρχηγός της εκδρομής έχει το δικαίωμα, να τροποποιήσει ή να ματαιώσει  ένα πρόγραμμα που είναι σε εξέλιξη  ή πριν την έναρξη αυτού, για λόγους ασφάλειας ή ανωτέρας βίας (φυσικές καταστροφές, ακατάλληλες καιρικές συνθήκες, κλπ). Όποιος συμμετέχει, γνωρίζει τις απαιτήσεις και την  επικινδυνότητα της δραστηριότητας στην οποία συμμετέχει  και  αναλαμβάνει  ατομικά την ευθύνη της συμμετοχής του  στην δραστηριότητα, αποδεχόμενος τους κινδύνους που ενέχει καθώς και την ευθύνη για την ασφάλειά του.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

ΝΑΟΣ ΕΠΙΚΟΥΡΙΟΣ  ΑΠΟΛΛΩΝΑΣ

Ο ναός του Επικουρίου Απόλλωνα στις Βάσσες της Φιγαλείας είναι ένας από τους σπουδαιότερους και επιβλητικότερους της αρχαιότητας. Αφιερώθηκε από τους Φιγαλείς στον Απόλλωνα διότι τους βοήθησε να ξεπεράσουν μια επιδημία πανώλης. Ο ναός υψώνεται στα 1.130 μέτρα, στο κέντρο της Πελοποννήσου, πάνω στα βουνά μεταξύ Ηλείας, Αρκαδίας και Μεσσηνίας. Ο ναός ανεγέρθηκε το δεύτερο μισό του 5ου αιώνα π.Χ. (420-410 π.Χ;) και αποδίδεται στον Ικτίνο, τον αρχιτέκτονα του Παρθενώνα. Το μνημείο αυτό, ένα από τα καλύτερα σωζόμενα της κλασικής αρχαιότητας ήταν το πρώτο στην Ελλάδα που ανακηρύχθηκε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς από την UNESCO το 1986. Τμήμα της ζωφόρου του ναού αποσπάστηκε το 1814 και εκτίθεται στο Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο. Ο κλασικός ναός είναι θεμελιωμένος πάνω στο φυσικό βράχο του όρους Κωτιλίου σε ειδικά διαμορφωμένο γήπεδο. Η τοποθεσία του ναού ονομαζόταν στην αρχαιότητα Βάσσαι (μικρές κοιλάδες) και φιλοξενούσε από τον 7ο αιώνα π.Χ. ιερό του Απόλλωνος Βασσίτα που είχαν ιδρύσει οι γειτονικοί Φιγαλείς, οι οποίοι λάτρευαν τον θεό με την προσωνυμία Επικούριος δηλαδή βοηθός, συμπαραστάτης στον πόλεμο ή στην αρρώστια. Ο πρώτος ναός γνώρισε και μεταγενέστερες φάσεις, γύρω στο 600 και γύρω στο 500 π.Χ., από τις οποίες σώζονται πολυάριθμα αρχιτεκτονικά μέλη. Ο αρχαίος περιηγητής Παυσανίας που τον επισκέφθηκε, τον θεώρησε δεύτερο, μετά τον της Τεγέας, ναό της Πελοποννήσου "ἐς κάλλος καὶ τῆς ἁρμονίας ἕνεκα". Ο ναός ξεχωρίζει από τους υπολοίπους κλασικούς ναούς της αρχαιότητας γιατί δεν έχει ανατολικομεσημβρινό προσανατολισμό αλλά είναι κατασκευασμένος με διεύθυνση από βορά προς νότο λόγω οικονομίας του χώρου ή για λατρευτικούς λόγους που συνδέονται με τις παραδόσεις των Αρκάδων μιας και άλλοι ναοί της περιοχής φέρουν ίδιο προσανατολισμό. Ο ναός συνδυάζει αρχαϊκά, κλασικά και παραδοσιακά αρκαδικά χαρακτηριστικά. Έτσι προσφέρει ένα ελκυστικό μείγμα του παλιού και του νέου, του αγροτικού και του εκλεπτυσμένου. Η επιμήκης περίπτερη δομή (39,87 × 16,13 μέτρα) είναι κατασκευασμένη κυρίως από γκρίζο ασβεστόλιθο τοπικής προέλευσης. Η εξωτερική κιονοστοιχία του εξάστηλου ναού ακολουθεί έναν εξαιρετικά αυστηρό δωρικό ρυθμό (οι μετόπες δεν είναι λαξευμένες). Όμως στο εσωτερικό, έξοχης ποιότητας γλυπτική συνταιριάζεται με έναν πιο περίτεχνο αρχιτεκτονικό ρυθμό. Το εμπρόσθιο τμήμα του προνάου και του οπισθοδόμου με δύο κίονες εν παραστάσει (in antis) αναδιατυπώνουν τον δωρικό ρυθμό. Χαρακτηρίζεται λοιπόν ως ναός δωρικός, δίστυλος εν παραστάσει περίπτερος. Αντιθέτως, στον σηκό μια σειρά εντοιχισμένων ιωνικών κιόνων στέκονται απέναντι σε χαμηλούς τοίχους στήριξης. Στο νότιο τμήμα όπου βρίσκεται το άδυτο, οι δύο τελευταίοι ιωνικοί κίονες του σηκού στέκονται στο μακρινό άκρο λοξών τοίχων, ενώ ανάμεσά τους βρίσκεται ένας κορινθιακός κίων, μόνος στο κέντρο του ναού. Το κιονόκρανο του κίονα αυτού αποτελεί «το αρχαιότερο σωζόμενο δείγμα και θεωρείται πρότυπο για όλα τα "Κορινθιακά" μνημεία του ελληνικού, ρωμαϊκού και μεταγενέστερων πολιτισμών» Η διακόσμηση είναι αξιοσημείωτη ειδικά λόγω των διαφορετικών υλικών που χρησιμοποιούνται: οι τοίχοι, οι βάσεις και οι κίονες είναι από ασβεστόλιθο, τα ιωνικά κιονόκρανα και το κορινθιακό κιονόκρανο είναι από μάρμαρο Δολιανών όπως και οι λαξευτές μετόπες της εξωτερικής ζωφόρου του κυρίως ναού, οι βάσεις της ιωνικής ζωφόρου στο εσωτερικό του τεμένους, τα ερείσματα και τα κεραμίδια της οροφής

Στις αρχές του 19ου αιώνα η ζωφόρος ανασκάφηκε από τα ερείπια και δόθηκε προς πώληση. Τελικά αγοράστηκε από την βρετανική κυβέρνηση. Στην αρχαιοελληνική αρχιτεκτονική η ζωφόρος κοσμούσε το εξωτερικό του ναού αλλά στις Βάσσες η ζωφόρος περιέτρεχε το εσωτερικό του σηκού. Η ζωφόρος αναπαριστά δύο θέματα: τη μάχη ανάμεσα στους Έλληνες, με αρχηγό τον Ηρακλή (διακρίνεται από τη λεοντή του) και τις Αμαζόνες και την μάχη μεταξύ Λαπιθών και Κενταύρων. Το δεύτερο ήταν συχνό θέμα στην αρχαιοελληνική τέχνη και εμφανίζεται στις μετόπες του Παρθενώνα. Εδώ οι γυναίκες των Λαπιθών απεικονίζονται να κρατούν σφιχτά τα μικρά παιδιά τους καθώς προσπαθούν να αντισταθούν στους Κενταύρους.Αν και η απόδοση αυτής της ζωφόρου είναι ανομοιογενής στην ποιότητα, δραματική ζωηρότητα και βίαιη κίνηση διέπουν το όλο σχέδιο. Τα υπερβολικά στροβιλιζόμενα ενδύματα των Λαπιθών γυναικών και των Αμαζόνων απηχούν και ενισχύουν την αίσθηση της κίνησης που χαρακτηρίζει τις ίδιες τις μορφές. Λόγω αυτών των χαρακτηριστικών ορισμένοι μελετητές παραλλήλισαν τη σύνθεση αυτή με στοιχεία του μπαρόκ.Τη ζωφόρο ίσως φιλοτέχνησε ο γλύπτης Παιώνιος, δημιουργός της περιφημης Νίκης που εκτίθεται στο Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας.Ο ναός παρέμεινε σε χρήση κατά τα ελληνιστικά και ρωμαϊκά χρόνια όπως φαίνεται από τις επιδιορθώσεις που δεχόταν η κεραμοσκεπή. Με την κατάρρευση της στέγης λόγω της φθοράς των ξύλινων δοκαριών της επήλθε η πρώτη σημαντική καταστροφή. Η ανθρώπινη επέμβαση ήταν ένας άλλος φθοροποιός παράγοντας. Το 1765 ο ναός ταυτίσθηκε επιτυχώς από το Γάλλο αρχιτέκτονα J. Bocher. Το 1812 διενεργήθηκαν οι πρώτες συστηματικές ανασκαφές  και έφεραν στο φως τις πλάκες της ζωφόρου και το κορινθιακό κιονόκρανο. Τα ευρήματα μεταφέρθηκαν στη Ζάκυνθο, με τη συγκατάθεση του Βελή πασά, που είχε δωροδοκηθεί για το σκοπό αυτό. Το 1814 η ζωφόρος αγοράστηκε με εντολή του Αγγλου αντιβασιλέως Γεωργίου και το 1815 κατέληξε στο Βρετανικό Μουσείο. Το 1902 έγινε συστηματική ανασκαφή της περιοχής από την πρώτη Αρχαιολογική Εταιρία Αθηνών υπό τους αρχαιολόγους Κ. Κουρουνιώτη Κ. Ρωμαίο και Π. Καββαδία. Περαιτέρω ανασκαφές έλαβαν χώρα το 1959, 1970 και 1975-80 υπό την διεύθυνση του Ν. Γιαλούρη. Το 1975 δημιουργήθηκε η Επιτροπή Συντηρήσεως του Ναού του Επικουρίου Απόλλωνος με καθήκοντα τον προγραμματισμό και τη σύνταξη μελετών συντήρησης και αναστήλωσης. Το 1982 η Επιτροπή ανασυστάθηκε και το Υπουργείο Πολιτισμού ανέλαβε την αποκατάσταση του μνημείου.

 ΚΑΡΥΤΑΙΝΑ

Η Καρύταινα είναι ένας από τους πιο γραφικούς και ιστορικούς οικισμούς της Αρκαδίας. Είναι χτισμένη σε κορυφή λόφου γύρω από το μεσαιωνικό κάστρο, στο χώρο όπου βρισκόταν η αρχαία Βρένθη. Κατά τους αρχαίους, στην αρχαία πόλη Βρένθη είχε γίνει η γιγαντομαχία.Το πετρόχτιστο κεφαλοχώρι της Καρύταινας βρίσκεται σε υψόμετρο 580 μέτρων .Είναι ένας επιβλητικός διατηρητέος οικισμός με τα πέτρινα διώροφα ή τριώροφα σπίτια μερικά του 19ου αιώνα, τα πλακόστρωτα σοκάκια καθώς και τις πολλές παλιές βυζαντινές εκκλησίες.Το Φράγκικο κάστρο, βρίσκεται στα νότια της Καρύταινας χτισμένο πάνω σ’ έναν απόκρημνο βράχο. Το κάστρο χτίστηκε το 13ο αιώνα από τον Γάλλο ηγεμόνα Γοδεφρείδο ντε Βριγιέρ που το χρησιμοποιούσε σαν έδρα του. Υπήρξε ένα από τα πιο αξιόλογα φρούρια της Πελοποννήσου κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας και της Τουρκοκρατίας.Την Καρύταινα την ονομάζουν και «Τολέδο της Ελλάδας», τόσο για το κάστρο όσο και για τη γραφικότητα που τη χαρακτηρίζει.

 ΑΝΔΙΤΣΑΙΝΑ

Η Ανδρίτσαινα βρίσκεται κοντά στα όρια Ηλείας και Αρκαδίας και αποτελεί ιδανικό προορισμό για τους λάτρεις της παράδοσης και της ιστορίας της χώρας μας, με σημαντικές φυσικές ομορφιές και αξιοθέατα. Βρίσκεται στο κέντρο σχεδόν της Πελοποννήσου, στη σκιά του Λύκειου όρους, περικυκλωμένη από απότομα φαράγγια και βουνοκορφές, δάση σκιερά και ορμητικά ποτάμια. Η ηρωική Ανδρίτσαινα με μακρά ιστορία που χάνεται στα αρχαία χρόνια, είναι σήμερα ένα από τα πιο γραφικά μέρη της Πελοποννήσου. Βρίσκεται στο ΝΑ τμήμα του Νομού Ηλείας, κοντά στα όρια Ηλείας και Αρκαδίας, στην ορεινή ζώνη της Ολυμπίας και σε υψόμετρο 750 μέτρα .Η ευρύτερη περιοχή χαρακτηρίζεται από πλούσια βλάστηση, λόγω του υψηλού ποσοστού βροχοπτώσεων και από ορεινούς όγκους και ποτάμια. Η πόλη της Ανδρίτσαινας είναι χτισμένη αμφιθεατρικά στην πλαγιά του βουνού, σε ένα εντυπωσιακό φυσικό τοπίο και εντυπωσιάζει για την αρχιτεκτονική της, τα μεγαλοπρεπή αρχοντικά της, τα λιθόστρωτα δρομάκια και τις βρύσες της. Μέσα στην πόλη μπορείτε να επισκεφθείτε  το Λαογραφικό Μουσείο, το οποίο φιλοξενεί 4000 περίπου εκθέματα από την κοινωνικοοικονομική ζωή της ευρύτερης ορεινής Ολυμπίας όπως εργαλεία, εξοπλισμούς παλαιών επαγγελμάτων καθώς και χειρόγραφα και πολεμικά κειμήλια των Ελλήνων Αγωνιστών της πρώτης νικηφόρας Μάχης του Αγώνα που έλαβε χώρα την 27/3/1821 στα στενά του Αγίου Αθανασίου. Επίσης, τη Νικολοπούλειο Βιβλιοθήκη, με παλιά βιβλία και χειρόγραφα Φράγκων, Ενετών και οπλαρχηγών του '21 και με αντίγραφα των αετωμάτων του Επικούρειου Απόλλωνα του Αλκαμένη, να κοσμούν τους διαδρόμους της.

 

 

 

 

 

 

 

Tags: