facebooktwitteryoutube

ΟΡΟΣ ΟΘΡΥ-ΜΟΝΗ ΞΕΝΙΑΣ

May 18th - All Day

ΔΙΗΜΕΡΗ ΕΞΟΡΜΗΣΗ ΟΘΡΥ- ΑΛΜΥΡΟΣ- ΛΙΜΝΕΣ ΖΕΡΕΛΙΑ- ΑΜΑΛΙΑΠΟΛΗ

ΣΑΒΒΑΤΟ 18/5

Αναχώρηση  7.00π.μ από  το Δημαρχείο Ηλιούπολης με κατεύθυνση την Σούρπη του Ν. Μαγνησίας.

Ξενάγηση στην Σούρπη στο τούρκικο φυλάκιο (Κισλάς) καθώς και το ελληνικό, την εκκλησία της Αγίας Παρασκευής και το Λαογραφικό Μουσείο. Η Σούρπη δημιουργήθηκε ως οικισμός στα βυζαντινά χρόνια, τον 11ο-12ο αιώνα. Όταν ξεκίνησε γύρω στο 1450 η Τουρκοκρατία στον Θεσσαλικό χώρο, η Σούρπη καταστράφηκε  όπως και το γειτονικό Πτελεό και έτσι οι κάτοικοί της έκτισαν την νέα λεγόμενη Σούρπη, στο χώρο της σημερινής πλατείας του . Ο χείμαρρος Σαλαμπριάς που βρίσκεται δίπλα από τη Σούρπη αποτελούσε το φυσικό σύνορο μεταξύ ελεύθερης και τουρκοκρατούμενης Θεσσαλίας. Η Σούρπη κατέχει σημαντική θέση στη νεοελληνική ιστορία, ως το Βορειοδυτικό χωριό των πρώτων Ελληνικών συνόρων (1830-1881).

 agia_paraskeui.jpg

 

 Η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής κτίσθηκε επί Τουρκοκρατίας, πιθανώς τον 18ο αιώνα. Τον Αύγουστο του 1943 ο Ναός βομβαρδίστηκε από ιταλικά αεροπλάνα, κατά την καταστροφή του χωριού στις 15/8/1943 από τα στρατεύματα Κατοχής. Λίγο καιρό μετά δόθηκε θεατρική παράσταση  μπροστά στον μισογκρεμισμένο Ναό από τον θίασο του Βασίλη Ρώτα, με το έργο ”Ρήγας Φεραίος” και τα έσοδα από την παράσταση δόθηκαν για τον ιερό σκοπό της επισκευής της Αγίας Παρασκευής. Ο Ναός τελικά ολοκληρώθηκε το 1960, κτίσθηκε στο ρυθμό της βασιλικής με τρούλο, σε σχέδιο του αρχιτέκτονα Θ. Ραφανίδη Η αγιογράφηση του Ναού έγινε από τον εξαίρετο Βολιώτη αγιογράφο Βασίλη Καζάκο, στα χρόνια 1956-1970.  Έπειτα θα επισκεφθούμε το λαογραφικό Μουσείο. Θα συνεχίζουμε για την Μονή Κάτω Ξενιάς την οποία θα επισκεφθούμε. Είναι κτισμένη σε ένα μικρό οροπέδιο με πλούσια βλάστηση και άφθονα νερά. Από τα εντοιχισμένα ανάγλυφα που βρίσκονται στην κόγχη του Ιερού, συμπεραίνουμε ότι ιδρύθηκε περί τον 12ο και 13ο αιώνα και αποτελούσε αρχικά μετόχι της Άνω Μονής Ξενιάς, αφιερωμένο στον Άγιο Νικόλαο.

 im_xenias-290x232.jp.jpg

 Άρρηκτα συνδεδεμένη με τις δύο Ιερές Μονές είναι η Εικόνα της Παναγίας Ξενιάς,  Οι ιστορικές συγκυρίες και οι διάφορες ανάγκες, επέβαλλαν στους μοναχούς να αρχίσουν περί το 1704 να μεταφέρονται και να εγκαθίστανται στο μετόχι του Αγίου Νικολάου, φέροντας μαζί τους τα Ιερά Κειμήλια και την Εικόνα της Παναγίας Ξενιάς. Με την πάροδο του χρόνου, το μετόχι γνώρισε μεγάλη πνευματική και οικονομική άνθιση και με την ονομασία «Κάτω Μονή Ξενιάς» αντικατέστησε την κυρίαρχο Άνω Μονή, η οποία έπεσε σε παρακμή. Μεγάλη υπήρξε η προσφορά της Ιεράς Μονής, τόσο η πνευματική όσο και η κοινωνική, κατά τους αγώνες για την απελευθέρωση από τους Τούρκους . Το 1980 καταστράφηκε από τον τοπικό σεισμό, με αποτέλεσμα η νέα Μονή να αρχίσει να κτίζεται σε μικρή απόσταση από την Παλαιά επάνω στον λόφο «Καστρούλι».

moni_ano_xenias2.jpg

Α ομάδα : Πεζοπορία από την Μονή Κάτω Ξενιάς  προς τους Κοκκωτούς. Το μονοπάτι σε πολλά σημεία είναι σε καλτερίμι και σε δάσος με δρύς. Θα κατευθυνθούν προς το χωριό Βύναινα ,  θα συναντήσουν το πέτρινο γεφύρι στο φαράγγι του Τσιγγενορέματος στη  συνέχεια θα συναντήσουν την  Μονή   Άνω Ξενιάς   (στάση. Το  ανδρικό μοναστήρι της Παναγίας Άνω Ξενιάς βρίσκεται σε ένα εξαιρετικής ομορφιάς τοπίο νότια του Αλμυρού, σε δασώδη έκταση με αιωνόβιες ιτιές, πλατάνια. Η μονή ιδρύθηκε στα τέλη του 10ου αιώνα. Γρήγορα άκμασε, όμως το 13ο αιώνα, κατά την περίοδο της Φραγκοκρατίας, οι Λατίνοι έσφαξαν 800 περίπου μοναχούς της μονής που αρνήθηκαν να υποταχθούν στην παπική εξουσία. Στα 1600 ανακαινίσθηκε, αλλά αργότερα οι επιδρομές των κλεφτών και ο δριμύς χειμώνας αναγκάζουν τους μοναχούς να χτίσουν το μετόχι του Αγίου Νικολάου -τη σημερινή μονή Κάτω Ξενιάς- όπου εγκαταστάθηκαν μόνιμα το 1878. Με την ίδρυση του πρώτου ελληνικού Κράτους δεσμεύεται η περιουσία της μονής. Στον β’ παγκόσμιο πόλεμο, η μονή πυρπολείται από τους Ιταλούς και δια θαύματος διασώζεται μόνο το Καθολικό. Σήμερα, το Καθολικό της μονής Άνω Ξενιάς διατηρείται σε πολύ καλή κατάσταση και αποτελεί σημαντικό βυζαντινό μνημείο. 

 

 kokkwtoi.jpg

 Η πεζοπορία θα καταλήξει στο χωριό Κοκκωτούς. Εκεί λειτούργησε σχολείο, από την εποχή της Τουρκοκρατίας, γύρω στα 1750.  Από τα 1860 ήταν κοινοτικό  και στεγαζόταν σε εκκλησιαστικό οίκημα του Ναού του χωριού, της Αγίας Παρασκευής, μέχρι το 1926. Το 1926 ανεγέρθηκε στο κέντρο του χωριού το σημερινό κτίριο.    ΩΠ 5  ΒΔ Α  ΥΔ 220μ

 .jpg

Β ομάδα:  Επίσκεψη στο παραθαλάσσιο χωριό Αμαλιάπολη  (Μιτζέλα) το οποίο  αποτελεί παραθαλάσσιο τουριστικό θέρετρο .Έχει ξεχωριστή ιστορία καθώς οι κάτοικοί της διακρίθηκαν για τον ηρωισμό τους σε ναυμαχίες που πραγματοποιήθηκαν κατά την απελευθέρωση από τους Τούρκους. Τμήματα του οπλισμού των πλοίων τους (κανόνια κλπ) εκτίθενται στην πλατεία της Αμαλιάπολης. Η ονομασία της δόθηκε προς τιμήν της Βασίλισσας Αμαλίας η οποία προσκάλεσε Βαυαρούς αρχιτέκτονες προκειμένου να επιμεληθούν την αρχιτεκτονική του οικισμού και των κτιρίων της. Ακόμη και σήμερα διασώζονται κτίρια υψηλής αρχιτεκτονικής καθώς και το κάστρο της Μιτζέλας. Στον γραφικό κόλπο δεσπόζει το νησάκι «Κίκυνθος» ενώ στον ευρύτερο θαλάσσιο χώρο από την Αμαλιάπολη ως τις Νηές έχουν εντοπιστεί 12 ναυάγια της ύστερης ρωμαϊκής και βυζαντινής περιόδου τα οποία πρόκειται να αξιοποιηθούν στα πλαίσια προγράμματος καταδυτικού τουρισμού.  Στην συνέχεια   θα δούνε καθ οδόν τον αρχαιολογικό χώρο  Άλος

_.jpg

Ο αρχαιολογικός χώρος της Άλου εκτείνεται και στις δύο πλευρές της εθνικής οδού Αθηνών-Θεσσαλονίκης. Λόγω της μορφολογίας του εδάφους η πόλη είχε αναπτυχθεί σε δύο τμήματα: την Άνω πόλη, που αναρριχάται στην ανατολική παρυφή ενός χαμηλού βραχώδους λόφου, του ονομαζόμενου Κάστρου, και την Κάτω πόλη, που απλώνεται στην πεδινή περιοχή. Η Άνω πόλη τειχιζόταν με τριγωνικής κάτοψης τείχος, που κατέληγε στην κορυφή του λόφου σε μικρή τριγωνική ακρόπολη. Η είσοδος στην ακρόπολη γινόταν από πύλη στο κέντρο της βόρειας πλευράς του τείχους. Στο νοτιοανατολικό τμήμα της Άνω πόλης έχει ανασκαφεί ένα κτήριο, που ίσως ήταν ναός, και στην περιοχή αυτή φαίνεται ότι ήταν συγκεντρωμένα τα δημόσια κτίσματα της πόλης. Στην κορυφή του λόφου σώζονται και τα ερείπια ενός φρουρίου του 12ου αιώνα, με επιμήκη κάτοψη και πύργους. Η Κάτω πόλη εκτεινόταν πιο χαμηλά, στην πεδινή περιοχή ανατολικά του λόφου και προστατευόταν με οχυρωματικό τείχος τετράγωνης κάτοψης. Σήμερα το τείχος είναι ορατό εκατέρωθεν της εθνικής οδού και έχει μήκος περίπου 4,5 χλμ. Γενικά διατηρούνται τρεις σειρές από τους δόμους ασβεστολίθου του τείχους, εκτός από τη νοτιοανατολική πύλη, όπου σώζονται τέσσερις έως επτά σειρές. Τα σπίτια και οι δρόμοι έχουν σχεδόν εξαφανισθεί, αλλά υπολογίζεται ότι στην Κάτω πόλη θα υπήρχαν περίπου 1.400 οικίες και εργαστήρια, όπου ζούσαν περίπου 8.000-9.000 άνθρωποι. Μέχρι στιγμής έχουν ανασκαφεί έξι οικίες και έχουν αποκαλυφθεί ορισμένοι δρόμοι, καθώς και εργαστήρια και κεραμικοί κλίβανοι κατασκευής αγγείων και άλλων πήλινων μικροτεχνημάτων

 giannopoyleio-archaiologiko-moyseio-almyroy.jpg

θα καταλήξουν  στον Αλμυρό. Εκεί θα επισκεφθούν το Αρχαιολογικό Μουσείο. 

 Το μουσείο λειτουργεί ως μαρτυρία της πολιτιστικής εξέλιξης των οικισμών της περιοχής του Αλμυρού, μιας περιοχής η οποία στην αρχαιότητα ονομαζόταν «Αχαΐα Φθιώτις» και στην οποία τόσο τα πλούσια μυθολογικά στοιχεία (όπως ο Φρίξος και η ΄Ελλη, ο ιδρυτής της ΄Αλου, βασιλιάς Αθάμας, ο Αχιλλέας και οι Μυρμιδόνες), όσο και η ύπαρξη σημαντικών αρχαιολογικών θέσεων (όπως οι νεολιθικές θέσεις με κυριότερη τη μαγούλα Ζηρέλια, η θέση «Καστράκι» της Μέσης Εποχής του Χαλκού, οι αρχαίες πόλεις των Φθιωτίδων Θηβών και της ΄Αλου ή το Μεσαιωνικό κάστρο δυτικά της ΄Αλου), πιστοποιούν την πλούσια ιστορία της από τα νεολιθικά χρόνια μέχρι σήμερα. Στην έκθεση του Μουσείου εκτίθενται ευρήματα των πρόσφατων ανασκαφών σε πολλά σημεία της επαρχίας του Αλμυρού και ιδιαίτερα τα ευρήματα από τις δύο μεγάλες αρχαίες πόλεις, την ΄Αλο και τις Φθιώτιδες Θήβες, ενώ σε αυτήν ενσωματώθηκαν και τα αποκτήματα που προέρχονται από τη συλλογή της «Όθρυος». Στον κήπο του μουσείου φιλοξενείται υπαίθρια έκθεση που περιλαμβάνει επιτύμβιες στήλες όλων των εποχών καθώς και αρχιτεκτονικά μέλη βυζαντινών ναών. Στο εσωτερικό του Μουσείου η έκθεση οργανώνεται σε τρεις αίθουσες: μία κεντρική και δύο πλευρικές, δεξιά και αριστερά . Τρεις ενότητες, καλύπτουν το σύνολο της κοινωνικής και οικονομικής οργάνωσης της πόλης αυτής. Η πρώτη ενότητα αναφέρεται στα δημόσια κτίρια: Το αρχαίο θέατρο της πόλης που λειτούργησε από τα ελληνιστικά ως τα ρωμαϊκά χρόνια, καθώς και τα ιερά της Πολιάδας Αθηνάς (6ος – 2ος π.Χ. αιώνας) και του Ασκληπιού (4ος π.Χ. – 1ος μ.Χ. αιώνας).Η δεύτερη ενότητα αναφέρεται στην πολεoδομική οργάνωση και την καθημερινή ζωή των κατοίκων της αρχαίας πόλης από τα ελληνιστικά έως τα ύστερα ρωμαϊκά χρόνια .Η τρίτη ενότητα αναφέρεται στην ταφική αρχιτεκτονική και τα ταφικά έθιμα από τα αρχαϊκά ως τα ρωμαϊκά χρόνια, μέσω των οποίων αντλούνται σημαντικά στοιχεία για τη ζωή και την ιστορία της αρχαίας πόλης.

Αφού  παραλάβουμε τους πεζοπόρους  από τους Κοκκωτούς  θα καταλήξουμε όλοι  στην παραλία Ν. Αγχίαλος τα απομεινάρια των πολλών βασιλικών του 5ου και 6ου αιώνα με τα υπέροχα ψηφιδωτά.  για φαγητό και διανυκτέρευση στο ξενοδοχείο<< Λαοδάμια >>

 ΚΥΡΙΑΚΗ 19/5

Μετά το πρωινό αναχώρηση για Αλμυρό εκεί η β ομάδα  με αγροτικά θα επισκεφθούν τις λίμνες Ζερέλια . 

 2.jpg

Οι «Λίμνες των Μετεωριτών» βρίσκονται στα νότια της πεδιάδας του Αλμυρού, στην περιοχή της Ευξεινούπολης. Στα βόρεια των λιμνών κυλάει ο ποταμός Ξηριάς και στα νότια υψώνονται τα βουνά της Γκούρας που στη συνέχεια ενώνονται με το όρος Όθρυς. Οι λίμνες βρίσκονται σε υψόμετρο 130 μέτρων και έχουν απόλυτα κυκλικό σχήμα. Η μεγαλύτερη από τις δίδυμες έχει διάμετρο 250 μέτρων, βάθος περίπου 8 μέτρων ενώ καλύπτει 42 στρέμματα επιφάνειας. Η μικρότερη αδερφή της βρίσκεται 200 μέτρα πιο ανατολικά, καλύπτει επιφάνεια 25 στρεμμάτων, έχει διάμετρο 150 μέτρων και βάθος περίπου 6 μέτρα Μέχρι και πρόσφατα η πιθανότερη ερμηνεία γέννησης των λιμνών ήταν η ηφαιστειακή. Όπως αναφέρει και το ενημερωτικό υπόμνημα στο Κέντρο Πληροφόρησης στον υγρότοπο, οι λίμνες βρίσκονταν στο δρόμο των ηφαιστείων της περιοχής στον Παγασητικό και τον Μαλιακό. Σύμφωνα με μελέτες την δεκαετία του 60 η ηφαιστειακή δραστηριότητα στο Τεταρτογενές είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία των λιμνών Μέχρι και τη δεκαετία του 90 αυτή ήταν καιθεωρία που επικρατούσε στην επιστημονική κοινότητα. Το 1997 παρουσιάστηκαν κάποιες μελέτες οι οποίες ανέφεραν ότι η προέλευση των μετεωριτών οφείλεται στη δράση του ρήγματος της λεκάνης του Αλμυρού. Σύμφωνα με αυτή τη θεωρία οι λίμνες είναι δολίνες, βαθιές τρύπες ή λακκούβες δηλαδή, οι οποίες δημιουργούνται από την υπονόμευση του εδάφους. Το νερό της βροχής διασπά το ασβεστολιθικό πέτρωμα δημιουργώντας υπόγειες κοιλότητες και σπηλιές. Λόγω μεγέθους αλλά και του βάρους της οροφής, το έδαφος καταρρέει δημιουργώντας μικρότερες ή μεγαλύτερες τρύπες. Όλα αυτά έχουν ανατραπεί ωστόσο καθώς έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί την τελευταία 8ετία έχουν δείξει ότι ο σχηματισμών των «διδύμων» οφείλεται σε πρόσκρουση μετεωρίτη. Με βάση πρόσφατα γεωμορφολογικά χαρακτηριστικά η πρόσκρουση αποδίδεται στην Ολόκαινο εποχή και μπορεί να περιορισθεί στο διάστημα πριν από 12.500 έως 8.000 έτη πριν. Από τις διαστάσεις των κρατήρων, δηλαδή των λιμνών, εκτιμάται ότι το μέγεθος των σωμάτων που συγκρούστηκαν με το έδαφος της περιοχής θα πρέπει να είχαν μήκος 10 έως 30 μέτρα. Η δημιουργία των Λιμνών Ζερέλια τις κάνει μοναδικές στον ελλαδικό χώρο. Αρχικά έχουν χαρακτηριστεί ως «λίμνες μάαρ» και είναι οι μόνες στην Ελλάδα. Και μεταξύ των ελάχιστων λιμνών παγκοσμίως που έχουν αυτόν τον χαρακτηρισμό.

Στη Γεωλογία και ειδικότερα στην Υδρολογία και την Ηφαιστειολογία με τον διεθνή όρο Μάαρ (Maar) ή Μάαρε (Maare), χαρακτηρίζεται η μορφή ενός ηφαιστειακού κρατήρα με μορφή δαχτυλιδιού, ο οποίος έχει πάρει το σχήμα λίμνης μιας και καλύπτεται από νερό. Η παραμονή του νερού μέσα στον κρατήρα οφείλεται στα αδιάβροχα πετρώματα της ίδιας της γεωμορφής που σχηματίσθηκαν μετά από κάποια βίαιη εκρηξιγενή δραστηριότητα μαγματικού αερίου πριν από χιλιετίες Οι λίμνες Ζερέλια αποτελούν υδροβιότοπο σπάνιας ομορφιάς και σημασίας μιας και εκεί συχνάζουν λευκοί πελαργοί και διάφορα είδη υδρόβιων πτηνών και πουλιών που ζουν κοντά στο νερό. Ακόμα συναντώνται πλούσια ερπετοπανίδα και αρκετά θηλαστικά ζώα τα οποία λόγω της θέσης των λιμνών, στη μέση ενός κάμπου, βρίσκουν το μέρος τέλειο για αναζήτηση τροφής.

...jpg

Η β ομάδα με το πούλμαν   θα μεταβούν στο χωριό Π. Πλάτανος . Οι κάτοικοι του Παλαιού Πλατάνου πήραν μέρος σε όλα τα επαναστατικά κινήματα κατά των τούρκων και κατά τον Ιταλογερμανικό  πόλεμο, με αποτέλεσμα να έχουμε βαρύ φόρο αίματος και αριθμητικά 7 φορές  την καταστροφή χωριού από κάψιμο. Τελευταία φορά  που κάηκε ήταν στις 15 Αυγούστου 1943, όπου μετά την αποτυχημένη μάχη του Αλμυρού μεταξύ των ανταρτών και των Ιταλών , ως αντίποινα οι Γερμανοί  με τα  Στούκας  ρίχνουν εμπρηστικές βόμβες στο χωριό και οι Ιταλοί πυρπολούν όλα τα σπίτια του χωριού  . Ευτυχώς δεν υπήρξαν  ανθρώπινα  θύματα, γιατί οι κάτοικοι το είχαν εγκαταλείψει έγκαιρα. Σύμφωνα με τα  «Θεσσαλικά Χρονικά» , «  Πλάτανος πυρπολήθηκε σε όλες τις Θεσσαλικές εξεγέρσεις με αφορμή την επαναστατική δράση των κατοίκων του»  Το  χωριό εγκαταλείφθηκε και από το  1953 άρχισε  η εγκατάσταση στο Νέο Πλάτανο .

  Θα ξεκινήσουν την πεζοπορία από το παλιό  κοιμητήριο, θα συνεχίσουν στο παλιό εντυπωσιακό χωριό , το δίτοξο θολωτό γεφύρι και θα φθάσουν στην δασική πλατεία του Άη Γιαννάκη. Στην συνέχεια θα πεζοπορήσουν στην παλιά μεγάλη στράτα  που ένωνε τον Παλιό Πλάτανο με το χωριό Βρύναινα. Στην διαδρομή που ένα μέρος της είναι σε καλτερίμι θα συναντήσουν το γεφύρι Ματάζι ,το γεφύρι του Κανάλου και θα καταλήξουν στη  Βρύναινα   ΩΠ 4  Αρχηγός θα είναι ο Παπαγεωργίου Κυριάκος αρθρογράφος στο περιοδικό ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ

 kouri.jpg

 Η β ομάδα θα μεταβεί με το πούλμαν στο δάσος Κουρί κοντά στον Αλμυρό για περπάτημα . Το Δάσος Κουρί είναι αισθητικό πεδινό δρυοδάσος .Έχει επίσης χαρακτηριστεί Περιοχή Βιογενετικού Αποθέματος και έχει ενταχθεί στο δίκτυο Natura 2000.Σήμερα, το Δάσος καταλαμβάνει 1.200 στρέμματα σε περίφραξη. Ως πεδινό δρυοδάσος, πρόκειται για σπάνιο οικοσύστημα στην Ελλάδα. Επίσης, έχει σημαντική αξία ως χώρος περιβαλλοντικής ενημέρωσης και αναψυχής. Καλύπτεται κατά κύριο λόγο από χνοώδη δρύ  μέσου όρου ηλικίας 160 χρόνων, αλλά στο δάσος απαντώνται επίσης βελανιδιές καθώς και ποδισκοφόροι  Σήμερα παρατηρείται πρόβλημα στην αναγέννηση του δάσους λόγω της εισαγωγής σε αυτό αγριοπροβάτων, ζαρκαδιών.

Το πούλμαν θα παραλάβει τους πεζοπόρους στο χωριό Βρύναινα και όλοι μαζί θα φάμε σε ταβέρνα μέσα στο δάσος Κουρί.

 Μετά το φαγητό θα  επιστρέψουμε στην Αθήνα.

Αρχηγοί Παπαγεωργίου Γιώργος 6932215512 - Τσιρταβή Αθανασία   6907744771

Δηλώσεις συμμετοχής  2105224924-6957818001

Προκαταβολή 30 ευρώ στο λογαριασμό του συλλόγου  στην τράπεζα Πειραιώς  αριθ.  5066-070982-560   IBAN GR 40 0172 0660 0050 6607 0982-560  μέχρι τις  10-5-2019

 Θα τηρηθεί σειρά προτεραιότητας γιατί οι θέσεις είναι περιορισμένες

Κόστος εκδρομής : 60 ευρώ τα μέλη,70 ευρώ τα μη μέλη σε δίκλινο δωμάτιο

Στην τιμή περιλαμβάνονται:

Διαμονή στο ξενοδοχείο ΛΑΟΔΑΜΙΑ 4 αστέρων με πρωινό

Μετακινήσεις με το πούλμαν

Δεν περιλαμβάνονται:

Είσοδοι σε Μουσεία

Αγροτικά

Tags: